Hastayım derdimin dermanı sensin,
Vardığım yolların menzili sensin ,
Düşdüğüm rüyanın manası sensin,
Onca insan varken,beni bu hale koyan sensin.
Rahmeti diledik göklerden hiç inmedi,
Sevdanın günahı ;gözümden hiç yaş dinmedi,
Bedel ruhdan alınmış, aklım hiç yerine gelmedi,
Gökler bile bu sevdaya ,hiç yüz vermedi.
Sekarat ;yolun sonu göründü,
Kırkı çıkan çocuklar ; onlar bile büyüdü,
Söz ; hani hükümdü,
Bir zalimin tahakkümü , kaç gençliği söndürdü.
Ümidin bahçesine hiç selâm vermeseydin ,
Gidipde gelmeyecek sen ,yüzümüze gülmeseydin,
Saç,sakal beyazlara boyandı ;nice civanmert
bastona dayandı,
Ölüm huzur; hesap mahşere kaldı .
Adsız kuşlar diyarı ,duamız onlara kaldı,
Meskeler , insanın ruhunun taşları,
Duvarlar yıkıldı, gönlümüz altında kaldı,
Adımız dilsizler yurdunun kalbin de kaldı....
©alayci
A