Asla uyumam Yeni güne girmeden.
Belki de bu Ben de bir hobi olmuştur.
Anılarımı sakladığım şu tozlu saksıda.
Solan çiçekler benim için bir güz.
ve Belki de dökülen yaprakları,
Ölümün çaresizliğini fısıldamıştır kulaklarıma.
Korkuyorum, yaşamımı layığı ile yerine getirememekten,
İnsanların bana olan güvenlerini yerle bir etmekten...
Kalplerini hiçmişcesine kırıp dökmekten...
Sihirli bir deyneğim yok, hiçbir şeyi düzeltemem.
Çoğu sorunun cevabını sorsam da kendime.
En önemlilerinden birini sorguluyorum bugün.
Insanların bir kalbi sadece tek bir hareketleri ile yıka bilmelerini mesela...
Eğer bunun adı güvense bir daha kimseye güvenmeyeceğim.
Eğer bunun adı sevmekse Bir Daha Kimseyi Sevmeyeceğim...
Bildiğim tek şey var O da çok acı verdiği.
Ve ben şimdi burada kendime söz veriyorum!
Kimseye bunu yaşatmayacağıma yemin ediyorum....
Aphroditex
01-08-2019
©aphroditex
A