Erişmediğim mutluluklarımı sakladım
Kalbimin her çatlak noktasına.
Bakma öyle nur cemalimin astarına.
Yangınımı sabrın suyunda yıkadım.
Affet Ya Rab!
İmtihanı unutup, mutluluk aradım.
Çoğu zaman İsyan oldu adım.
Affet, gönül dünyaya bitâp.
Yüzüm yok belki de rahmet dilenmeye
Unuttum kabri, utandım toprağa,
Hürmet etmeye...
Dil vermedim düşen yaprağa
©burak.baba
B