İnanmıştım oysa sözlerine
İlk kez yasladım sırtımı birine
Nereden bilebilirdim ki
Güvendiğim dağlara kar yağacağını
Ama gördüm, göstermiş oldun bana
Bir kez daha öğrenmiş oldum bende
Burası dünya...
Kim kime ebedi yar olur burada
Kim kime yoldaş, sırdaş olur
Kim kime yahu kime kime bir anlatsana?
Ama lütfen bana masal değil
Gerçekleri anlat.
Herkes süslemiş dünyasını
Pembe yalanlarla..Sorsan herkes masum
Herkesin kalbi kırık, herkes dünyaya dargın
Ama kimse suçlu değil...
Bizim hikayede ise sen suçlu değilsin.
Tüm suç benim, suç bende olmasa
Elimde kalp kırıkları mı olurdu?
Suç sana güvenende
Suç sana kalbini teslim edende
Suç bende.
Sen demedin ki "bana inan" diye
Ben bağladım herşeyi sana.
Keşke.... diyecekken susuyorum
Hoş zorla sevdirmediler ki
Veya zorla inandırmaya çalışmadılar
Ben inandım, ben sevdim ...
Sonucunda ise hakkımla kaybettim.
Sorsan pişman mıyım?
Değilim belki ama
Bu yükü nasıl taşırım bilmiyorum
Tek ümidim rabbim'in vereceği derman
Bugün,yarın..Belki aylar yıllar sonra verecek
Bilemem, tek bildiğim ,
Biraz sabır .
Ey yüreğim bilki
Ne dertler ne tasalar vardır derman bekler
Sende sabırla bekle, biraz daha dayan
Olurda birgün kapını şifandan önce
Seni yaralayan çalarsa
O yaranı sarmadan karşısına çıkma.
Ne yaranı ne sevdanı bilsin
Onun derdi ona yeter sende bilirsin
Senin için kan ağlar belki ama
Mevlam layık görmüşse şükretmelisin.
Zaten senin gönül yaranı o eller saramaz
O eller başka gönülleri sararken yaralanmış
Sana değerse bir ömür kahrolursun
Hem bir kere denedin
Bir daha deneyip niye yaranı kanatırsın ?
Sözün bittiği yerdeyim gönlüm
Ama ne kalemim yazmayı,
Ne gözyaşlarım akmayı bırakır.
Yaptıklarımın bedeli
Sana açılan yara mıdır?
O zaman sende affet gönlüm
Başka gönüllere merhem olmak için
Seni heba etmişim ben
Bilirim affetmek kolay değil ama
Söyler misin, değer verdiğim için
Kötü müyüm ben ?
Eğer bu kadar kötüysem hak etmişim ben..
Sen affetsen beni gönlüm
Sen acısan bana
Çünkü ben kendimi değil affetmek
Artık değerli bile bulamıyorum
Affet beni olur mu ?
©maviler
M