Belki sen bunu hiç okumayacaksın,
Belki buralara hiç uğramazsın.
Belki romanım yarım kalır başlamadan biter,
Affet yine çöktü hüzünler.
Ben duygusalım ya,
Tek lafına dünya gözümden düşer.
Son kez inanmadım sabaha,
Çıkarmıyım bilemem ne bahara ne yaza.
Anlayanım olmadı senden gayrı.
Duyan olmadı çığlıklarımı.
Bilmez âlem intizarımı
Seni beklerim, gönlüm sensiz yaralı.
Affet son kez üzeceğim seni,
Yanlış anlama sen değilsin sebebi.
Benden bir hiç kaldı geri,
Üşüttü dünya, ısıtamadı içimi.
Sonum geldi sabah yok artık.
Soğudu güneş gün, gece karanlık.
Son kez güldü bana o pis kancık.
Affet, son kez üzeceğim seni.
Mezarıma bir gül dik, siyah.
Ne gecem hoştur ne de sabah.
Dayanamam artık çekmeye bir ah.
Affet, son kez üzeceğim seni.
Ben bende değilim olamadım sana yâr.
Düşünmekten yandı gönlüm hep oldu har.
Sürekli yağdı kalbime dinmedi kar.
Affet, son kez üzeceğim seni.
©bilaloruç
G