Affettim gönlüme sığdıramadıklarımı.
Gidip pervasızca unutanları.
Kin besleyip,aşkın rengiyle kandıran yalancıları.
Affettim göründüğü gibi olmayan arsızları.
İnat ettim ama kendi kendime,
Tutsak etmedim yaşadıklarımı.
Dolup taşıp konuşmadıklarımı,
Kelimelere hapsettim.
Zarar ettim,karlarımı benliğime ...
Tecrübelerle yol eyledim boşa geçen zamanları.
Hiçliğimle varlığımı ifade ettim.
Anlattım anlaşılamadım ,
Derin bir mahzen gibi derinlerde.
Bazen ise bilinmedim.
Affettim herşeye rağmen değişen insanları.
Kırılırken,ağlatılan yüreğimin günahkârlarını.
Törpüledim gururlanan eksik yanımı.
Kabul ettim nihayetinde bana kalanları.
Affettim özlemine sığındığım.
Umudumun yağmacılarını.
Her gün öldüm hergün gördüm.
Yaşamın kıyısında,korkuların uçurumlarını.
Beklettim dünlerimi ve düşlerimde ki kayıplarımı.
Rüyalarımı çalan hırsızları,affettim.
Çok büyük bir acizlikti öfke duyup,
Şeytana uyup,nefretle dilenip,yaşayabilmek.
Bu kadar zamanının içinde zamansız kalıp,
Bencilikle veryansın edip kör ölmek.
Ve öç almak zorunda hissetmek.
Affetim bana yalnış yapmış herşeyi ve herkesi.
Hiç birşeyi umursamadan,
Mutlulukla acılarıma şükrettim.
Affettim şahit olsun kelimelerim.
Affettim şahit olsun özleyişlerim.
Affettim şahit olsun şiirlerim.
©fyazici53
F