Affetmek istiyorum, ah bir yapabilsem keşke.
Hiç beklemeden kendimden başlardım.
O yokuşta can verdim, kan kusuyorum her gece,
Susmaktan yorgun düştüm, çoğu kişiden uzaklaştım.
Bir dağa çıkıyor şimdi istemsizce hareket eden bu ayaklar,
Belki de bir uçurumdan attıracaktı kendimi.
Ellerimi toprağa basıyorum, hemen yanımda kayalar,
Susmuyor bir türlü içimdeki ses, sorup duruyor,
"Affettin mi?"
©zeliha_nur
Z