Bir payız aylarıydı
Uzun bir yol vardı
Ve mende o yolun yolçusuydum
Bir aĝaç vardı tenha tek
Başımı qaldırıp aĝaca uzunca baxdım
Sararmış bir yarpak qoparak
Çiynime düşdü
Ve birazca fikire getdim
Uzunca düşündüm
Aĝac bir torpakdan qidalanar
Kök salar her mevsim ayrı
Budaklar qolar açar
Ve sonun da meve getirer o meyveni
Qoparıp alarık aĝacdan
Biz ederik bunu
Ancak bir payız mevsimi
Sararmış bir yarpak aĝacı
Terk etmişdir
Bes eyni aşkda yanan insan
Amma ayrı canda atan
Bir insan nie getmesin ki
Aĝac vefalıydı amma
Yarpakı vefasızdı
Aĝacı terk etdi
Sende yarpak qeder vefa bile yoxiydi
Yarpak en azınan aĝacın altına düşür
Sen se ele getdin
O gedişinde menim üçün öldün
©milayazar
G