Ağır kokar bu metalik öfkelerin
Ağır kokar ölüm
Ağırdır biraz yaşam
Ağırdır biraz yaşamak
Dünyaya gelirsin bir gün
Bu idam sehpası hayat
Öldürür seni de bir gün
Vücudun bıçağın metalik izleri kokar
Ama kan kokmazsın toprağa karışacağın o gün
Öfke ölüm bazı kelimeler de seni anlatıyor bu aralar biraz
Sen kokuyor kelimeler
Sen ölüyorsun
Ve sonra sen oluyor tüm geceler
Sen gidince sönüyor yıldızlar
Sen huzura kavuşuyorsun çıkıyor ay
Ağlıyor bu mevsim ilk bahar yaz
Sonbahar kış sarıyor bedenini
Kuru çiçekler solup açıyor
Sen seviyorsun die geceleri
Her gece papatyalar açıyor
Öfke dolu kelimeler göremiyorum cümlelerimde
Yine bir veda mektubu dile getiriyorum şiirlerimde kaçıncı oluyor bilmiyorum ağlıyorum
Kaçıncı kere hayal ediyorum seni
Bu kaçıncı ölüyorum
Hiç tanışamayacağız belki seninle
Bu yüzden seni hatırlatan şeyler bırakıyorum
ölmeden
Seni anlatan şeyler yazıyorum
Diyorum ya çünkü biliyorsun sen kokuyor kelimeler Sen
X