Ağırbaşlı abiler vardı ve kelamları
Tespih gibiydi tane tane öğütler
Bir çay vardı elimizde içemeden soğur
Olsun be güzeldi Domaniçler, Söğütler
Bir coğrafya çizilirdi gönlümüze
Kimimiz kayboldu kimi unutmaz hâla
Bir hayaldi sonra gerçek kadar yakın
Uzansan değecekti eller coğrafyaya
Sabır taslarından içtik şerbetimizi
Zulmün yaslarına gömdük öfkelerimizi
Bir şehadetin müjdesi koynumuzda
Boynumuzda asılı tuttuk cevşenimizi
Ne şer ne de şaki yeis veremedi bize
Ne dün ne bugün engel olamadı yine
Yarında bir zafer var az kaldı sabret
Doğacak sancılı hakikat yedi düvelde
©ibrahimlek
S