Ağıt

Göz yaşlarım akar sel gibi,
Yüreğim sızlar, acıyla.
Bir can gitti, bir ömür bitti,
Geriye kalan yalnızlık ve hüzündür.
Neşe gitti, yerini keder aldı,
Güneş battı, karanlık çöktü.
Ağıtlar yükselir, gökyüzüne,
Acı sessiz bir çığlık gibi.
Hatıralar canlanır, bir bir,
Geçmişe özlem duyarım.
Keşke geri dönseydi zaman,
Keşke yaşasaydı o can.
Ama nafile, her şey bitti,
Geri dönmek imkansız.
Yalnızca anılar kaldı,
Ve sonsuz bir hüzün...
©hasanbey.