Gözlerimi yağmurlara emanet ettim ansızın...
Evet hayır arasında yoğrulurken zaman,ayak çıplak koşarken kaderin tozlu yollarında,bir perinin yüreğine esir olurken geçiverdi ömür treni...
Kış güneşi altında kalmış,öksüz çocuk misali zavallı ve perişanım...
İzliyorum yıldızlı semayı dolunayla birlikte...
Karanlığa meydan okuyarak sessizliğime bensizliği de ekliyorum...
Kimse umrumda değil artık...
Kader akıl yürek vicdan beni abluka altına almış teslim olmamı beklerken,aşk sevgi sevda vuslat destek veriyor yanındayız diyerek...
Seviyorum artık yalnızlığı,kendimle konuşmayı öğrendim ağlaya ağlaya...
Siz siz olun kendinize yalnızlığınıza göz yaşlarınıza saygı duyun...
Sevin ağlamayı...
Yağmur duasına çıkar gibi gözyaşı duasına çıkın...
Ağlayın ağlamayan gözlere gönüllere...
V