Yanan lambalar sönüyor birer birer.
Bu bulutlar ağlak...
Ne varsa gözlerinde birazdan iner.
Toprağın hasret ateşi köz olur, söner.
Ya sen sevgili, sen ve durduğun yer?
Bu ne kesif tezattır?
Gönlüm bahçendir, çiçeklerim senin...
Gönlün gurbettir, tutamadığım ellerin...
©valakad
A