Saat 3.4 nöbeti yine bende anne
Üzülme üşümüyorum benim için ördügün
eldiven çorap atkı hepsi üstümde
Komutanım sivil eşya yasak dedi senin ördüğünü söyledim izin verdi annem
Bugün toprağa düştüm gökyüzü ağladı annem
Sana geliyorum albayraklar içinde
Sakın ama sakın üzülme ben sizi görüyorum
Sen agladıkça ben burda kahroluyorum
Ağlama annem bayrağımız hep asılı dursun balkonda
Dalgalansın onun o çarpma sesi bile korku verir bu
kalleş örgüte
Şimdi beni bayrağımızla karşıla benim oğlum şehit
Benim oğlum peygamber efendimiz e komşu oldu de
Dik dur annem dik dur herkes görsün Türkün gücünü
İnancını o kalabalığı bağlılığımızı herkes görsün
Bizler başka askerlere benzemeyiz annem
Biz parasıyla tetikçilik yapan değil
Biz toprağımız namusumuz şerefimiz için
Dağlarda göz kırpmadan biyan olsun Vatan aşkından vaz geçmeyen askerleriz
Ama sen sakın ama sakın
Ağlama annem...
E