Bir parkta, karşımda bir kadın ağlıyor
Ne kadar da kırmışlar inceliğini
Bir gece, karşımda bir kadın ağlıyor
Bakıyorum da yavaştan kaybediyor kendini
Nasıl da üzüyorlar bu kadınları
Oysa 17'sinde akmazdı hiçbirisinin makyajı
18'inde üzerindeki büyüyü bozdurur
Bir daha bakamazdı eskisi gibi hayata karşı
Ağlamak kadınlara yakışmaz ağalar
Ağlatmakta zaten bir onursuzluk meselesi
Yeter artık! Yapmayın paşalar
Sonra bir parkta sessizce ağlarlar, duyulmaz sesi
Bir parkta, karşımda bir kadın ağlarken
Yağmur da kadına eşlik ediyor.
Eğer görüyorsa Tanrı yukarıdan onu
O da kadının bu haline üzülüyor.
Ey kadın! Daha fazla ağlama.
Bu şehir senin gibilerle dolu
Ey kadın! Yeter! Ağlama artık
En ümitsiz anın da vardır bir sonu
©karlvemarx
K