anam benim garip anam
neler gördün çektin anam
başını yasla gel omuzuma
anam benim garip anam
hayat arasında soğuk kalbim
Üşüyorum ki ısınmıyor ellerim
rüzgar olsam saçlarına essem
gider akıp içinde umut hayalim
saz aldım tellerine şakadım
yeri geldi sessiz hep ağladım
özlemek acı çekmek ölüm gibi
hayatta saf oldum ben aldandım
uyku haram dünyam zindan
yıllar tebessüm etmez yardan
dövdüler sövdüler yine yıkılmam
yalnız aklıma gelince ah candan
anam benim garip anam
neler gördün çektin anam
başını yasla gel omuzuma
anam benim garip anam
güler mi yoksa birgün bize
Hayat denilen her acı kalbe
dokunur zaman durur oysa
gün olur döndü herşey elde
ağlama bugünlerde geçer anam
garip ömrüm ne eylesin ki anam
benim için çok büyük dert etme
sen mutlu ol yeter ki benim anam
((ŞAİR: cihan Şentürk))
C