Diktin beni sokakların ortasına..
Cadde ortasında yeşermiş bir ağaç gibiyim..
Güzelleştirsem de betondan diyarı çevreme, bazı insanlar bakıp diyor ki;
Bunun burda işi ne?
Saçmayım belki,
Ama bir o kadar da görsel.
Betonlaşmış yenilikleri kapıyor, eski gövdem..
Budandıkça, güçlenir ve büyür dallarım..
Ama birgün ben de çatlatırım betondan caddeleri,
Köküm denk gelir kalıptan temellere,
Beni de kökümden keseler..
Bıraktığım boşluğa da,
Nispet gibi beton dökerler..
Hava kirlenir, toprak kayar, doğa kanar..
Ben dimdik dururken salıncak kurmadın dallarıma,
Bu yüzden Arkamdan da ağlama!
D