nedensiz ağlardım
zamansız çökünce elem
her şey hastalıklıydı sanki her şey verem
düne yanar, bu güne kanar, yarına ağlardım
ağız dolusu küfürden sonra bir ıslık salardım
sigara yakardım ve yine ağlardım.
gün bilmezdim renk körü aşklara acırdım
bağı tutmaz ayakkabı misali sevgililere
yarın döneceğini bile bile gidenlere
ihanetlere, riyakar yüzlere
tüm nefretimle alkış tutardım
ağlardım...
zamanda derdim kabahat, onu suçlardım
gözlerimle soymayı öğrendiğimde anladım
hayali asuman olmayan yerlerde emekler
hiç sandığımız gibi değil aslında, çıplak gerçekler
bakmayı becerebildiğimde anladım
ilk kez lan ilk kez mutluluktan ağladım
evet yine ağladım...
©pir-ikelam
P