Hayat bu işte usta
kimine bir hediye
kimine alışkın gül vermeye
bizide hasret bıraktı gülmeye
hayat bu işte usta
ağlarken kimse duymasın istersin
gözyaşını yine sen silersin
sabahı olmayan geceye eşlik edersin
hayat dediğin bu işte usta
O mutludur kendi yuvasında
bilmez neler yıkıp gitti arkasında
görür sarilamazsin kalbin onda olsada
hayat dediğin bu işte usta
mutluluk dilersin dilin dönmez
için paramparça kimse görmez
seversin de sevdiğin bile bilmez
hayat dediğin bu işte usta
kaderim ile benim hesabım
yaşanmadan biten yarınlarım
onun mutluluğu benim acılarım
yaşarız işte hayat bu usta
©polatbora
P