Ansızın bir hüzün düştü yüreğime.
Gökyüzünü kaplayan karanlığın en dip kuyusunda yalnız başımaydım kendimce.
Ağlıyordum,ellerim kalbimde,darbeler yüreğime ok gibi saplanıyordu öylece.
Çaresizlik ilk defa böyle hissettiriyordu,nedensiz ce.
Zihnimde bir fırtına,seni bana getiriyordu
Rüzgarda dalgalanan saçımın her bir teli sanki boğazımı sarıp boğuyordu beni.
Ruhumun derinliklerinde kaybolmuştu tüm hislerim.
Gözlerimde yaş,bir köşeye oturdum, sessizce ağladım,ne gören oldu ne de uyanan.
©ruhumsiir
B