A

ağlayacak göz yaşım kalmadı

gözlerim kuruyor
ağlayacak göz yaşım kalmadı
alıp gitdiler elimden yareni
koşacak dermanım kalmadı
sil göz yaşlarını
heyecanımı maruz gör
toplayalım kır çiçeklerini
kuşlar uçuşsun kırlarda
silip atmak gerekirse
mutlu olman için
mutluluğundan vazgeçerim
hediyeler getiren bir yabancı gibi
ansızın gel gönül sarayıma
ürpertilerime aldırış etme
ben alışdım sende alış geçer zamanla
merhemi yok bu nakaratın
şaiir yaralı ben şiirlere hapsedildim
aldılar elimden kopardılar güllerimi
oysaki güldüğüm günler daha dün gibi
©atilla0330