gül açtı dağlarda kar eridi
türkü yakıldı aşklar eyleşti
gazel yaktım ilk düşen kır-a
bir yanım yaprak dökerdi ey
Sevgili Allah'ın lütfusun bana
aşık ozan ım türkü lerle sana
seviyorum seni nazlı nazlı gel
yol verdim gecenin yaşları na
yıl geçer ay geçer sene biter
ömür biter can biter yâr gider
yâr gider hey hey aşk uzak olur
bahar geçer yaş gider dert eder
düşündüm bu geceden dalgın sessiz
elde değil hayat a dönük ben çaresiz
çocuğum hayallerim vardı herkez gibi
ama kalmadı nede tutunacak sevgisiz
sevgisiz büyüdüm çocuk olamadım
kalb hasret sancısı aşk a kanadım
sazın telleri ne vura vura ağlar da
tükendi bir ömür birde umutlar ım
ağlayan güldüm kanayan toprak
gel beraber bu hasretliğe yanak
doğru hayat olmaz yalansız seven
bulunmuyor kime derdi mi anlatsak
ben ateş sen su ben sende sönerim
bir tanem orada mısın sana gelirim
derman-ı yardan şifası Lokman ağa
acı şerbet tatlı karışık gönül içerim
içtikçe ah! nede ne acı ne tatlı olur
gönül bu dermanı- nı aşkın da bulur
ve umut yeniden canlanan bir hayal
peşinden dolandım bir ömür yorulur
C