E

AH BE KADIN

Gidişin değildi belki...
Kızmıyorum sana kızamıyorum....
Belki hiç sevmeyişindi acıtan içimi...
Belkide ben abartmıştım sevmeyi sevilmeyi..
Giderken bir Allah’a ısmarladık demeyi çok gördüğün yüreğime...
Sen ne iyi gelmiştin...
Belki bir lütüf tu Sevdan...
Belkide bir sınavdı sensizlik bana Haktan...
Oysa ben hep vuslatı düşlemiştim...
Ne hayaller kurmuştum büyütmüştüm aşkımı yaşatmıştın bir çiçek misali içimde...
Şimdi bu apansız, zamansız gidişin niye...
Ne çok şeyim olmuştum bir anda...
Ne çok sevmiştim seni...
Kesildi soluğum nefesim sesim...
Ve Gülmek için artık yok bir sebebim....
Çarem/sin be Kadın, Çaresizliğim..
Hem umudumsun, hem de umutsuzluğum...
Kanayan yaramsın, sen eksik yanım, acıyanımsın
Ah’be Kadın...
Sen benim kabul olunmamış duamsın
©eminbarut