Esip geçer aklım dan deli çağlarım
Gençliğimi verin dolu dizgin yıllarım
ozamanlar yaşamışım ben meğer
ozaman atmış kalbim şimdi
her şey uçacak gibi
Elimde avucumda daha
ne kaldı ki şunun şurasında kaç asırlık
dünya sorarım sana
Çayımı yudumlarken düştüm
o yaşlara gözüm takıldı yazıp yazıp sildiklerime o zamanlar yaşamışım meğer şimdiki
aklım olsa ah beni aşk ateşiyle
şimdi kavurun aynalara küstüm şimdilerde
sindim köşeye
sanki toz yığını gibi elimde defter ne
şiir ne de nesir
Ne yazacağımı bilemedim
bazen de yaşıma göre toydum platonik
sevdalarım da vardı benim
kendime yakışturdugim sonra rüzgar
dediki bana es işte nereye istersen
yeter ki saçlarını tara
ilk şiirle tanıştığım zamanı
özledim ayaklarımın yerden kesildiği
bisiklet binip gece yarılarına kadar
dönmezdim annemin yanında
daha güvenilir dim babamın
biricik kızıydım hafızam da dolanır
eğlencenin tavan yaptığı o liseli yıllar
sanki köşe başında beklerdi
takvim yaprağını geri sarın şimdi
dolu dizgin yıllar
Top oynadığım zamana götürun beni
Anneannemin evin de beraber yemek
yaptığımız yemeklerin
paha picilmez tadı alamam gözümü çocukluğumun en güzel çağları benim
ben neden bu kadar çabuk büyüdümki
daha dün abimle beraber parka gitmiştim sallamıştı beni
şimdi özlüyorum sadece izliyorum uzaktan
onu da
Ağarmış saçlarım da sararmış
mevsimler var
günden güne hepsi dökülecek bir gün
yaş almakta böyle birşey
geçerken yollar yitirdiklerim
burnumun direğinde sızlar düşündükçe
gençliğime yanarım
ah benim doludizgin yıllarım
©ebrulimsi5
E