Ah bir ataş ver Efem. Ah bir ataş.
Arşaper olmuş şehitlerin var
Umudu tükenen erlerin askerlerin
Şimdi unutulmaya yüz tutmuş Efem
Dumlupınarda gemiler mi batarmis
Hayır,asla şehitlerimiz ölmez bizim
Bahr-ı sefa yoktur artık bize
Unutulmuş erlerimiz var efem
Nisan yağmurları aktı Dumlupınar için
Bi-vefa kalmişiz affedin bizi şehitlerim
Konuşmayı türküyü haram kilmislar
Şimdi basın türküleri,sonra da bir ataş ver efem.
Kalmışız bir Derya'nın ortasında; canhıraş
Bu ne umut, ne umutsuzluk bu; canhıraş
Ah bir ataş ver efem. Çünkü can; canhıraş.
Görev bitti artık. Zafer bizimdir efem
Ancak yüz tutmuşuz unutulmaya
Öldüğüm için değil unutuldugum için
Ölüyüm ben efem. Bundan dolayı
Ah bir ateş ah bir ateş ver efem.
4 Nisan 1953 yılında Dumlupınar Gemisinde şehit olan denizcilerimize ithafen.
E