Kafamda bir değil binlerce soru
Nerdeyim ,kimleyim, ben kimim.
Hüzün çökmüş yine gözlerime.
Ağlamaz da zaten gözüm .
Ağlamadan da kan dolustu iki gözüm.
Bugüne kadar dik durmaktan yoruldu gönlüm.
İçim yeter demekten yoruldu bugün
Alnıma yazılanı nasıl silecegim .
Önümde bir yığın dolusu engel..
Nasıl geçeceğim.
Taştan, duvardan örülmüş gibi hayaller..
Hayallerde bile üzüyor gerçekler.
Ah bu serzenişler!
gönlümde yankılanan gerçeklerin acı bir isyanı bu.
Bizden olmadı apaçık da bir gerçek bu..
Ne gelirki ellerimden..
Sende tuttun ağrıyan yerlerimden..
Düştüm en dibe yeniden..
Vazgeçtim belki senden..
Çoğunlukla da kendimden..
Başka baharlarda çiçekler açsın şimdi gözün..
Davranışlarına hep ters düşmüştü sözün..
Madem ki bir yolu yok ..
Daha da bağlanmadan git bugün..
Gecenin geç saatlerinde oturup düşündüm..
Bir güle nasıl olurda feda olur bu gönül..
Bir Kelebek kadarmış ömrümüz ..
Ölmedende gömüldük yine çok şükür..
Bambaşka bir serzeniş bu...
Dilim dahada fazla dönmüyor. artık Dur!
Boşuna cirpinmanin bir gereği yok..
Bambaşka bir serzeniş bu..
Kader deyip de susmak ne biçim bir çaresizlik,
Artık dur.
Boşver, bir aldanış gibi bu..
Derin derin düşüncelerde boğulmak gibiydi bu.
Çok farklı kafadayim..
Bambaşka bir serzeniş bu..
©sondurak.1
B