Sessizce yaşar ve gider insan
Evlerin kapalı kapıları ardında
Duvarlar şahittir yaşadıklarına
Dili olmasa da evlerin
Anıların tekrar canlandığı,
Yerdir aslında
Kapalı bir kutu içindeki
Çaresiz insanların
Üstü örtülmüş tüm acı hikayelerin
Tek şahididir evler aslında
Ah dili olsa da konuşsa evler
Canlansa duvarlar...
Anlatsa tüm yaşanmışlıkları
Hayattan kopuşları
Ağlayışları, yakarışları
Tükenmiş umutları
Tüm yok oluşları
Anlatsa keşke
Kapılar arkasımda saklanmış
Tüm kirli sırları ve gerçekleri.
Sessizce yaşar ve gider insan
Belki ürktüğü ve kaybetmekten korktuğu için
Susar insan
Dışardan belli etmesede
İçerde yaşar her şeyi
Sahte bir gülüşle
Kapatır tüm yaşanmış gerçeklikleri
Hiçbir şey yaşanmamış gibi
Başlar her güne yeni
Tükenen umutlarıyla
Tutunur hayata kırılmış kalpleri
Susar susar ve susar insan...
Azrail kendine göründüğü anda
Sessizce yaşar ve gider insan.
Seren ceylan
©edanaaz
E