Ah gece!
Şahit oldun,uyku ile savaşlarıma.
Yıldızlarla sabahlama yarışlarıma.
Kağıtlara gömülerek anışlarıma.
Satır satır hece hece yanışlarıma
Ah gece!
Ağlar mıydı bir insan ara vermeden?
Sever miydi endamını yıllar görmeden?
Belki çocukları vardır mutlu bir eşi.
O da arıyor mudur gün ve güneşi?
Ah gece!
Karanlığın kaderime etmiş sirayet.
Terkeylemiş,uğramıyor bana dirayet.
Vicdansızca kaçıp gitti bırakıp beni.
Gurursızca bekliyorum hala gideni.
Ah gece!
Yangınımı söndürmeye var mı çözümün?
Yaşlarını dindirmeye ağlak gözümün.
Beyhude bir ihtimale kandım,giderim.
Nerede bir yolcu gelse oradır yerim.
©ibn-ulvakt
M