Ah kadın!
Seni sana nasıl anlatsam bilmem ki!
Nereden başlasam,ne söylesem?
Her bir zerrenle öyle güzel ve öyle
özelsin ki, kelimeleri sıra dağlar gibi
dizsem, gene de sığmazsın.
En iyisi antik tabletlere resmedeyim seni,
nesilden nesile geçsin güzelliğin diye.
Ama yok, öyle de kıskanırım seni,
paylaşmak istemem.
Bencillik de buna, ne dersen de ama,
bunu isteme benden.
Ah kadın!
Seni sana nasıl anlatsam bilmem ki!
Bakmaya doyamıyor,
seyretmeye bıkmıyorum seni.
Tıpkı gece gibisin bende, yıldız gözlerini izlediğim, ve gündüz gibisin de,
güneş gibi parlayan güzelliğinle.
Tutkunum, tutukluyum sana,
esirim, mahkumum dizlerin de.
Ah kadın!
Seni sana nasıl anlatsam bilmem ki!
Bil ki hep sen varsın,
kurduğum her hecede, her cümle de
ve de en önemlisi yüreğim de...
Ah kadın!!!
Yazan; Dağhan
©daghan
D