Ah yine günlerden sen
Ve içimdeki senle ne kadar değişmişim ben
Kopan düğmemi kendim dikiyorum artık
Çiçekleri her sabah suluyorum
Eşyalarımı düzenliyorum
Kahvaltımı da yapıyorum merak etme
Kıyafetlerimide kendim yıkıyorum
Dedim ya içimdeki senle değiştim ben
Kitaplığımada daha çok kitap ekledim
Her geçen sensiz zamanda
Yokluğunu kitaplarla doldurmaya çalışıyorum
Bahçedeki eskimeye yüz tutmuş masamda
çayımı yudumluyorum
Bardağı tutarken artık elim titriyor
Bazen sokağın başındaki bankta oturuyorum
Öylece sokağa bakıyorum ama sokak kimsesiz
Üstümde yırtığını iliklediğim paltom var
Pantolonum biraz kısaldı ama olsun
Gözlerimin ucunda gözlük
Saçlarımda ve sakallarımda beyaz
Ve üstümde biraz yorgunluk var
Lâkin seni andıkça o yorgunlukta güzel
Sonra hafif bir esinti gözyaşlarıma katılıyor
Benimle birlikte gökyüzüde ağlıyor
İnsanların görmesini utandığım ayakkabımın deliğinden
Çoraplarım ıslanıyor
Kalkıp eve doğru yola koyuluyorum
Adımlarımdan yaşlandığımı anlıyorum
Ne de hüzünlü dökülüyor yapraklar
Gözyaşlarımı silerken ;
Elimdeki çizgilerin arttığını fark ediyorum
Biliyormusun evin yolunu unutuyorum
Etraftaki çocuklar yardımcı oluyor
Çoraplarım hafif ıslandığı için
Birazcık üşüyorum
Eve vardığımda ;
Dünden kalma çayımı ısıtıp
Çoraplarımı kurusun diye sobanın önüne koyuyorum
Akşam başımı yastığa koyduğumda
Düşünüyorum
Acaba yarın senin yanında mı uyanırım ?
Kendi yerimde mi?
...
©asenafatma
F