Ah Vera….
Baştan başlamıştı her şey halbuki
Yıldızların dilinde büyümüştü öfkelerimiz
Kavgalar alabildiğine uysal ama serseri idi
İsyanın dibinde umut tohumları ekmiştik
Düşlerin kıyısından vurulacağımızı beklemiyorduk
O yüzden kabirler dolusu ölülerimizi kutsadık
Şimdi mezarlarımıza gözyaşlarımızı bile gömüyorlar
Toprağa önce kahrımızı sonrada bedenlerimizi giydiriyorlar
Gülüşümüz yayılmasın diye, ninnileri söylüyorlar
Ardında defterimizi kapatıp mührümüzü vuruyorlar
Sonra çarmıhta seslerimiz yankılanıyor
Ah Vera…..
Suretimize iki ateşin acısını çizmişler
Arkaların dönüp, "sen ve bizler" demişler
Şam’ın kucağını ve Kudüs’ün sokağını sormazlar bize
Bizde mevsim hep iki ile çarpılıyor
İlkinde vuruluyoruz, diğerinde ise gömülüyoruz
Ah Vera....
seni senden çalıp, seni oynuyorlar
H