Ah yeter yeter yeter kalan yeter
nasıl bir zulüm katlanamıyorum
artık yavaştan'ki uzaklaşıyorum
yaşamak bile zehire kusuyorum
günden güne içimden eriyorum
ağlaya ağlaya gözlerim kururdu
gündüzler geceme misal sustu
yürekten yara derine kan doldu
ah yeter yeter yeter kalan yeter
beni neden kimseler anlamıyor
yani herkes kendini düşünüyor
bu devir çıkarında olup ilerliyor
zindan hayat dertli içime ömür
gülmek vede düşlerim yasaktır
onlar umuda zincir vuranlar'dır
işte benim yolumu karartan'dır
ah yeter yeter yeter kalan yeter
onlar ne iki yüzlü vururlar beni
insan desem asıl soru onlar'ki
sırtından geçinir doyar satar'ki
yine biz oluruz tekrarı aldanan
iyiliğimizi sırf istala edip sonra
yenilgimiz bu yüzden'dir buysa
gün hesap verecekler sonunda
©chn
C