Zaman,
Senden bana son kalan,
Bir ölüm var, bir anlasan,
Kaybettiklerimi, bir tamamlasan,
Belki uzlaşmıştık seninle.
Kuru bir dalmıydın,
Tutundukça sana hep kırıldın,
İyileştirir dediler, çaresi olmayan yaraları,
Neden iyileştirmek yerine içimde daha çok yara açtın.
Azrailimi beklediğim şu günlerde,
Bari onada engel olma,
Gelsinde son acıyı yaşayayım,
Ruhum aksın, şu hümanizmden dışarıya rahatlayayım.
Her gece aynı senfoniyle uyumak,
Beynimde onca yoğunluk,
Dışarıda yağmurun derin sesleri,
Katlanması zor, delirmekten,
Bir anlasan.
09/05/2020
Metin özcan
©kifayetün
K