Karanlık çöker, güneş batar ufukta,
Ruhumu kaplar soğuk bir ürperti.
Ahır bir zaman, gölge düşer dünyaya,
Şeytanın pençeleri uzanır her mekana.
Tahtına oturmuş şeytan, sırıtır alaycı,
Çocukları kol gezer, karanlığın içinde saklı.
Masum ruhları avlar, yalanlarla kandırır,
Kalplerde nefret tohumu ekerek, sevgiyi yandırır.
Yalanlar fısıldar kulaklara zehirli,
Gerçekleri sırlar karanlığın derinliklerine.
Işık söner, umut kaybolur ufukta,
Ahır bir zaman çöker, her şey sessizliğe boğulur.
Ama bir umut ışığı parıldar uzaklarda,
Güçlü bir ruh, karanlığa karşı koyar.
Sevgiyi ve adaleti savunur cesaretle,
Ahır zamanların sona ereceğine inanarak sonsuz bir sevgiyle.
Işık yayılır karanlığın içinde,
Şeytanın çocukları kaçar, saklanır gölgelerde.
Sevginin gücü galip gelir sonunda,
Ahır zamanlar sona erer, güneş doğar yeniden ufukta.
©hasanbey.
H