Geçmişim, gitmişim kaybolarak,
Silmişim herşeyi hafızamdan.
Sen de gözlerimden kay, dolarak
Hafızama damla tâ fizandan
Gönül hayratında sana doydum,
Çünkü; bildiğim tek sanat oydu.
Karşımda envai çeşit
Sırım ağaç.
Sana dallarından sanat oydum.
Vardır her sanatın sanatkârı.
Bana sanatkârını anlat yârim.
Gönlümde arap baharı.
Sen yeryüzündeki cennetin anahtarı.
Vardır her şiirin bir sabahı
İstesem de ödenmiyor bir
Şiirle bu bedeller.
Çıkmayınca ruh bedenden,
Ben her saniye af diledim hükmedenden
Düşünmedim senden sonrasını.
Yeryüzüne terk edilmiş
Sübyan gibiyim.
Tahmin etme, öğren, sor; nasılım?
Güneşten yüz bulmayan dünya gibiyim.
Güneş yanında güzelliğini kaybeder,
Gözleri kamaşır ve solar ay dede.
Dilim seni anmazsa aybeder.
Sanki güneş ruh olmuş sana, ay beden
Misafirim şâhın konaklarında.
Çok uçtun, artık gel,
Kon aklarıma…
Gel ebedîce keyfedelim,
Gel, dolaşalım ahiret sokaklarında.
©eddai
ᵉ