Uzun uzun dalıyorum uzaklara.
Bile bile düşüyorum tuzaklara.
Nasıl hak verdin ki o zatlara?
Üstesinden gelemediğin o şartlara.
Gülüşümdün sen benim, her gece düşüm.
Çıkışımdın sen benim, zirvedeki kuşum.
Kalmamış hatrım, gözünde yok olmuşum.
İçim içime sığmadı, gök misali dolmuşum.
Kelimeler birleşmiyo kalmadı anlam.
O yalan sözlerine bir daha kanmam.
Gülüşüne aldanacağımı asla sanmam.
Pişman olmicak mısın? Peki. Tamam.
Giden yıllarıma acımam, giderse gitsin.
Bir hayal olan hikayem bugün burda bitsin.
Ateş bile değilsin, yanmayan bir kibritsin.
Ahmak ıslatanların da bitti şimdi kiminsin?
Sevmiyorsan ruhunla deme sakın benimsin.
Karşılık beklemiyorum, konuşma sevimsiz.
Kalmıştım karşında çaresiz ve çelimsiz.
Bu halimi de kullandın ya eyvallah isimsiz.
Karda kışta bana gelen sıcacık yazımdın.
Duyduğum en güzel ses, en tatlı nazımdın.
Belkide gerçekten sen benim yazımdın.
Ne yazık ki kaybettin kıymetlini hazımsız.
Uykusuzum yedi aydır kalmadı düzen.
Teşekkürler bunun için, bu nasıl bir özen.
Gün yüzü görür mü? Düşün! Sevdiğini üzen.
Gerçi nasıl sevsin ki aklı havada gezen.
©dr.ramis
R