İçimde bir cocuk var
Adı Ahmet, Emre'nin yanında yaşar
Açılır Dünya'ya, bükülmez bileği var
Ne üzüntü ne keder, durulmaz yaşar
İnançla yürüdü bu yolları
Ne pes etti ne tükendi umutları
Düşünce dara doldurdu sayfaları
Ne kederi kaldı ne hayal kırıklıkları
Ne büyük hevesti içindeki öyle
İnanmıştı gerçeği görse bile
Söz geçiremedi aptal kalbine
Razı oldu belkide kaderine
Bir akşam ki lal oldu dili
Ne duruyor ne de atıyordu kalbi
Yoktu adım atmaya mecali
Yazmadı kalemler tutuldu eli
Usulca kapıda belirdi o tatlı dilli
Yavaşça kalbinden içeri girdi
Biraz umut biraz sevgi kırıntısı verdi
Tedavi etti Ahmet'te yüreğini
Bir gün ki vurdular Ahmet'i
Yetmedi büktüler bileğini
Ne yaşayabildi ne duruldu kalbi
Yazamadı bir daha kırdılar kalemini
©emrearik
E