G

Ahter: Zeyn-i Leyl

Erteliyor, tekrarlıyor kendini vakt-i berîn;
zabıtı tutuluyor sanki sustuğum şeylerin.
Beyaz soğukta, dışarıda, bir düş yeri ki
karanlık;
aydınlık bakışların, ey sen çepeçevre ufku saran
yedi gök karanlık. 
Kimsin, nedendir görmediğim bir çift göze
bunca meyl?
Ahtersin; yedi gökte, tüm gölgelerde adın:
zeyn-i leyl.
Uzat ey şimdi ellerini tüm düşlerimi yakala ki
çoktur, 
geriye bir şey kalmamıştır, sevdanın tafsilâtı
yoktur. 
©grisiirli