Kalabalıklar arasında sıkışmış yanlız gözler
Zamanın eskitemediği ve eksiltemediği
hayata karşı başkaldıran güzel naif bir çiçek
Rüzgâr vurmuş sanki kömür karası saçlarına
Öylesine güzel,öylesine zarif
Bir edâ kaplamış al yanaklarını
Özlem var parmak uçlarında
Hüzün,hiç gitmemiş sokağından
Ve muhtaç kalmış dudakların âşka
Gözleri memleket gibi kadın
Bir kere bakmak bin cefaya deva olacak
harabeler içindeki yüreğimde hasret
Bir sarılmaya bitecek sanki
Gel artık,gel ki gitsin şu sayrılık
Gel ki bitsin bu kara Sevda
©askerşair
K