Ne kadar kendimi çaresiz hissetiysem bir o kadar yıpranmışım elbet.
Mutsuz hissettiysem kendimi müziğe dalıyorum.
Ama hep arkamda olduğum ailemi düşündükce etrafıma saran karamsar bulutlar dağılıyor.
Aile bir cemiyet, doğuştan orta yaşlara kadar.
Sım-sıkı bağlı çerçive dokunulmaz hazine.
Öğrenmişlerin bilmediklerin vardır hep sorduğun.
Seni kötüye ikna etmez bir korumacıdır bir aile.
Çalış Annenden saklamaya çalışma sırları.
En güzel dinleyicidir sorularına yanıt veren.
Babandan öyrenmeye çalış yaşamın eğitimlerini.
Sana en iyi hayat yollarından geçmeni sağlar.
En kötü gününde senin can dostun o çünkü.
Ailenin fakiri ve zengini olmaz.
Kötü ve iyi gibi mesela.
Düşün bir ailen gibi seni seven yakın hiç kimseler yok dar gününde isterse de hoş.
Dosttan çok, aşktan büyük hikayeler var hepsi boş.
Uzak yoldan geçiyorsun otostop çektin.
Fakat haraketine kol katan yok işte bu hayat.
Zalimler dünyasıdır adaletsizlerdir mazlumlar.
Aile bir bakıcındır sen ise onun korumacısı.
Bir bağ vardır sınırlarda birlik yaratan.
Kırıldıysa düşün ki, o sınırları aşmışsındır.
©gönülyazar
Şair: elçinyusuf
©dolunaysız
B