Ruhum kapanmış doğan güneşime.
Gün geçtikçe güveni kırılıyor insanın kardeşine bile.
Bir tek ben mi yürüyorum ölümü bile bile.
Bu ucu bile görünmeyen uçurumda.
Bilmediklerim kılıyor bildiklerimi her seferinde muamma.
Kazanmak için asla kalbini kullanma.
Bilmek istemek ağır geliyor zihnime.
Acılarımı tek seferde yutmak istercesine. Ama bu bedenime bir işkence .
Her nefsim bir mermi içime çektiğim istemsizce.
Sen paha biçimlemez ziynetiydin kalbimin
Şimdi çöplüklerin ortasına atılmış kelepirsin benim için.
Allah'ım bulamıyorum kalbimi yerinde.
Önceden di ölümü onun için göze alışım.
Şimdi bu karanlık sokakta ortada kalmışım.
Allah'ım esirgeme yardımını.
Yoksa kaybetme üzereyim aklımı.
©berkin12
B