derdi aleme büründü cihan
ak'ken siyah oldu bu cihan
yıllar seneler daima geriye
zaman içinde dönen cihan
dağlar ayazı soğuk olur
gazel yakar aşk mı olur
ölüm bağrında can aldı
vakit geldi yol açan olur
saz aldım tellerine şakadım
yeri geldi sessiz hep ağladım
özlemek acı çekmek ölüm gibi
hayatta saf oldum ben kandım
güller Mahsun bir gül onlar
rüya gibi bin bir hayat yaşar
acı günü zehir zemberek bu
kimi zaman da vakit başlar
ölmek yeni bir şey Değil
yaşamakta ki öyle Sevil
sevildiğin kadar ömrün
geçmeden daima Sevil
bağrı yanık bir türkü gibi
geceler hasret dert misali
sarar sararak hep yalnızlık
garip bir şey oysa ki özlemi
alem yandı bu cihan a
döndü dönünce cihan a
kadar uykusuz kaldığımı
anlatamam derdi cihan a
C