Gece oluyor, ismin düşüyor kullandığım her heceye
Tutuklu düşüncelerimin yansıması haykırıyor sen diye
Hiçbir delil yetmiyor seni benden alan o güne
Sığmıyorsun artık aklı hayalime...
Yazıp siliyorum, kaç kalem kırıldı bu masada
Seni düşünerek saatler geçirdim boş odada
Umutlarımı yaktım birer ikişer sobada
En sonunda yorgun düştüm, yenildim hayata...
Senden bir haber yaşadım onca mevsim
Yemek yiyemez oldum zulme uğradı nefsim
Yemyeşil bahar gibiydim nefessiz soldu kalbim
Halimi görenlere tek cevabım oldu 'Sevdim.'
Belki de yanlıştık, ağır bir yükten ibarettik kalplerimize
Mutluluk yalandı acı hâkim oldu hislerimize
Uykusuz kaldık göz değmesin diye düşlerimize
Umalım ki gelecekte mutluluk hâkim olur gözlerimize.
©ikrar
I