Yıllarımın tahayyül geçmişin sayfasında
Masum bakışlarinda deryalar süzülürdü
ruhum tenin de gizlenmiş terekesi
muhteris olduğum günlere hasret
Siyah gözler inde nefes aldığım
sevgilim kaç yıl geçti aradan
üfledim bir bir yılların mumunu sondurdum
bir gün gelirsin belki ömrümün
son baharında buluşuruz seninle
kalabalığın ortasın da
kalan çığırtkan sesleri al içimden
Kördüğüm olsa ruhum
yalnızlığa baş dayasaydım yalnızlığının
percemine saklanırdım
Sen taraftayım ben araftayim duymuyorum
Yalnızlığina sürdum yuzumu
Yalnız kal yeter ki yar ateş-i ile yanma
benim gibi
yalnızlığın dilenciyisi olma işte
ozaman ömürlük olur sevdam
Yalnızlığın düğünü çekilirdi sahnede
biz ikimiz
Mutluluk kimliğimdir baş ismine iliştirilen
ismim küçük sevinçlerine gebeyim
sadece benimle var ol herkes birbiri
ile mutlu olsun istedikçe
gam yedikçe sana kostum
henüz tükenmedim istanbullu yanım
Yılların Yepremi
Saçlarimda eser rüzgar adını andıkça
sana koşarım
sarılırım sonuna kadar sarılırım
bir de sen varsan sen demişken
Senin kalbin bana uysa benim ki
Fotoğrafına bakıyorum
her gün öyle içten samimi gülümsemeni
seyrediyorum
gitmeyi öğrettin bana sevmeyi
de öğretseydin seni beraberce
lailk olamadım mı ben yoksa sana
sen mi fazla geldin bana
Capcanlı duruyor yerin dolmadı
anılar albümün de her boşluğun
altı çizilmişti
Yer değiştirelim hadi kalplerimizi
bir deneyelim duramazdın koşar gelir din
yanıma nasılım diye merak ederdin
düşerdin yollara ben de
ki hisler sana uysaydı
Hangimiz daha çok sevdi
senin kalbin nasıl dayandı bunca sene
sen diye atarken kalbim
anlamak ne mümkün
mışıl mışıl uyurken sen ben biçare
oyuncak değil kalbim yap boz olamaz
tekrar yerine yenisini tak aklım sen de
kaldı benim bu nefes bana ömürlük yeterdi
©ebrulimsi5
E