Dert denizinde kupkuruyum,
Bütün suyu yutmuşum.
Seni, benliğimi ve aklımı kaybetmişim,
Aramaktayım en ücra köşelerde.
Kaybettiklerim, unuttuğum kıyılara vurmuş.
Öyle bir kuyudayım, derinliği ölçüsüz,
Ölçüsüz dediysem de sen kadar, çözümsüz.
Güvendiğim dağlar, tuzla buz,
Dayanın...Bu çölde göz yaşımızdır tek suyumuz.
Ağlamaklı gözlerim acınacak halde.
Düşlerimi sende unutmuşum,
Ya da uyuyamaz olmuşum.
Sen of çektikçe, ayazın tenimi üşütüyor.
Sen ağladıkça, gözyaşlarının seline kapılıyorum.
Konuşmaya çabalıyorum, boğazımda düğümleniyor sözler.
Diyecek söz çok fakat değecek yüz arıyorum...
Kalbim elimde sana geliyorum,
Uzat ellerini, denizinde çırpınıyorum...
Yine seline kapılan kalbim uzaklaşıyor,
Ve yine ayazında kalan aklımı üşütüyorum...
🍁 ✒️ 🍁 ✒️ 🍁 ✒️ 🍁 ✒️ 🍁 ✒️ 🍁
©_münzevi
_