AKRABA VS AKBABA
Akraba'dır ama akbaba'dır
Durmaz fesatlık çeker
Boşuna selam vermez
Boşuna gelip kapını çalmaz
Senin hep kusurunu bulmaya çalışır
Akraba'dır ama akbaba'dır
İnsanı içten içe yer
Ve de sömüren bencil
Kendini akıllı zanneder bil hasıl
Beyninin ince kıvrım yerlerini kemirir
En yakınından darbeyi yersin
Hiç ummadığın bir anda
Kendini kapıda bulu verirsin
Akraba'dır ama akbaba'dır anlaşılınca
En iyisi mi herkesten çek kendini
Faydası olmayandan insanlık bekleme
Birde iyiliğini
Akraba'dır ama akbaba'dır tartışılmaz
Herkesten, herşeyden uzak
Yalnızlar rıhtımında kalsam
Birde yaşasam
Kimsenin bulamayacağı gözlerden ırak
Akraba'dır ama akbaba'dır
Leşini yemeyen yoktur
Dirhem dirhem tartarlar
Yavaş yavaş etinden koparıp
Seni bir kazana atarlar
İnsanın halinden anlamaz
Halini hatrını birgün sormaz
Çıkarı yoksa senin üzerinde
Çıkarı varsa yanından ayrılmaz
Akraba'dır ama adı üstünde akbaba'dır
Dikenli ot gibidir dilleri
Ağızdan sözleri acıtınca etini
Yalandan gülen yüzleri
Arkandan atıp tutar kötülüyünce
Kimseye muhtaç etmesin Allah
En zoru akraba'dır eyvah
Kötülük bulmadım eyvallah
Ve gerçek budur ki kendimden değildir
El oldu günümde kapısını çaldım
Ekmeğe yeri geldi muhtaç kaldım
Sorgusuz sualsiz ekmeğini yediğim
Hiç biri de akrabam değildi vel hasıl
Allah razı olsun
©chn
C