Aşkın tarifsizliğine yenik düşerken kalemimdeki mürekkep
Hangi kitap yarım söylesene hangi gönüle sevda gerek?
Maziydi bir teselli sessizliğimdeki saklı hüznüme,
İnen bir uğultu şimdi rüzgar buhranlaşmış gövdeme.
Nutkum tutuldu o an bi-haberim hem aşktan,
En elzem vazifeydi lâkin unutuldu en baştan.
Lâl oldu benliğim karanlıklar beyhude,
Aşka hudut çizilmiyor, kalemimin ucu yerde.
Şemsin varlığıydı Mevlana'ya meşale,
Katre katre gözyaşım iliklerimde avare...
#şiiredilbestebiraciz
M