Sadece yokların var olduğu bir diyarda benliğim.
Ben adını dahi bilmediğin kimsesizlerden kimseyim.
Ne çok gözyaşları döktü uğruna mağrur gözlerim.
Ne yaşlar eskitti yaşanmadan geçen gençliğim.
Bir gün şiirler kuyusudan çıkarsa küflenmiş enkazım,
İsimsiz mezarımın başında gözyaşların ne lazım.
Eğer bir mavzer gibi inerse kelimeler yüreğine ansızın.
Öyle bir gecede gel ki yanıma bulacağın bir gül olmasın.
Elvedalara elvedalı değilim, tekrardan sana elveda.
Bu senden ilk gidişim değil ama son olacak bu veda.
Korkma kapıyı sessizce örteceğim ne ses gelir ne seda.
Ne bir kıyam olacak bu intihar ne de bir aksiseda.
©siyamem
S