Kaskatı kesildi benim dünyam.
Methetti günahı çelikten rüyam.
Fikirlerimin boynuna atılan urgan,
Gaflettir bu gitgide urganlaşan.
Çözündü zaman ben uykudayken.
Bir cümle noktasına kavuştu daha kelimeyken.
Padişahı oldum "hiçbirşey" in,
Oturup tahtına saf sessizliğin.
Özümü tanıttım kendi kendime büzülerek.
İsyan esir aldı beni, yine bana gözükerek.
İki elimin arasına aldım başımı niye?
Tutmalıyım kafamı çatlamasın diye.
Kuvvetim, dikkatim, iradem çatlak.
Dünyada, ahirette artık bana uzak.
Satırlarım buruşuyor karanlığın avucunda.
Ne söylenmeli bilmiyorum bu kurtlar sofrasında.
Ölümün her türünü teğet geçer,
Bu kesik bileklerden yapılmış fikirler.
Her şey şimdi neyse, sonrada öyle kalacak.
Biliyorum bu gece sabaha çıkmayacak.
©_münzevi
_