kesik sesli bir adamı dinlerim günlerce
akan suyun ritmine uyar gibi tekrar ederim
"oy dağlar..." derim "zalım dağlar..."
"değmeyin yaralıyım..." derim derin bir nefesle
bir evin tüten bacasına bakar dertlenirim
onlarca evim oldu da bir yuva kuramadım diye
tutan elimden yürüyen ayağımdan utanırım
yalnızlığı omzumda taşır gibi yürürüm
elimin en sallanan vedasını ansarım
titreyen sesimin bam teli olur hasretim
"oy dağlar..." derim "zalım dağlar..."
ben murat alamadım ona yanarım
sokağın kenarında beklerim geceyi
üşüyen yıldızlara yoldaş ederim gözlerimi
dudaklarıma düşer yarım kalmışlığı
ne sözü biter ne sızısı
ne dayanacak bir omuz ararım artık
ne yaslanacak bir duvar
susacak bir nefes ararım
bir mendil keserim annemin yemenisinden
içimden tekrar ederim günlerce
"ben murat alamadım mendilim murat alsın"
©kayser.
K